گردشگری ایران | آبشار شوی


کد خبر : 16224 | زمان مخابره : 93/11/9 - 8:27 قبل از ظهر | بدون نظر

[—ATOC—]
[—TAG:h2—]

آبشار شِوی یا تَلِهْ‌زَنگ ( به انگلیسی Tale zang یا Shevi ) یکی از بزرگ‌ترین و زیباترین آبشارهای ایران است که در رشته کوههای زاگرس قرار گرفته است.
این آبشار در استان خوزستان، بخش شهیون سردشت دزفول واقع شده است اما دسترسی به این آبشار از استان لرستان و در جنوب شهرستان دورود و در بین کوه های سر تنگ شوی در حوالی روستای شوی و در 10 کیلومتری ایستگاه راه آهن واقع شده است. ارتفاع آبشار 100متر و عرض آن 40 متر است و در 29 دی ماه سال 1393 به عنوان آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

آبشار شوی

آبشار شوی


معنی کلمه شوی

شوی در زبان لری بختیاری به معنای لطافت است و اغلب ساکنان اطراف این آبشار از قوم لر و تیره بختیاری هستند.


دسترسی یه آبشار

برای رسیدن به آبشار دو راه ریلی و جاده ماشین​رو وجود دارد. مسیر ریلی، ایستگاه تله زنگ در مسیر دورود به اندیمشک است. اگر مبدأ حرکت شما تهران باشد و با قطار قصد طی مسیر را داشته باشید، باید قطار عادی تهران- اهواز را سوار شوید. ایستگاه تله زنگ سه ساعت پس از ایستگاه دورود خواهد بود.

بهتر است اینجا بگویم که قطار سپیددشت (قطار اوّل) ساعت 13:45 از ایستگاه دورود حرکت می‌کند و فقط تا ایستگاه سپیددشت (ایستگاه سوم) می‌رود. قطار اندیمشک ساعت 14:30 از دورود حرکت کرده و پس از عبور از بیشه و سپیددشت و پنج ایستگاه دیگر به ایستگاه تله زنگ می‌رسد و مقصد نهایی آن اندیمشک است.

معمولاً قطار‌های عادی ساعت 1:30 صبح به ایستگاه تله زنگ می‌رسند. بنابراین بهتر است شب را در مسجدی که در کنار ایستگاه راه آهن است سپری کنید.

بعد در درود سوار قطار محلی می شوید و در ایستگاه تله زنگ پیاده می شوید

بعد در درود سوار قطار محلی می شوید و در ایستگاه تله زنگ پیاده می شوید

 

اما مسیر ماشین​رو از شهر دزفول شروع می‌شود.

این مسیر از سمت منطقه سردشت دزفول و پیر چل به آبشار منتهی می‌شود. باید از دزفول به سمت منطقه شهیون بروید. در5 کیلومتری منطقه‌ای به نان پیر یا گوشه، مسیری ماشین​رو وجود دارد که تا نزدیکی آبشار می‌رود. از محل توقف خودرو تا خود آبشار 2 ساعت کوهنوردی و پیاده‌روی ساده منتظر شما خواهد بود. به تازگی از جاده دزفول به روستای پامنار تا پشت آبشار ۳۵ کیلومتر جاده خاکی باز شده است که با یک ساعت پیاده‌روی به آبشار می‌رسند.

phoca_thumb_l_abshar-e shooy-910206 11

در مسیر آبشار، از چند پرتگاه دیوار مانند و مرتفع باید گذشت. البته برای عبور از این جاها، کابل هایی نصب شده که به کمک آن‌ها می‌توان عبور کرد. در یکی دو محل بدون این کابل‌ها، عبور نشدنی است و خوش‌بختانه تاکنون نشنیده‌ایم که در این مسیر کسی سقوط کرده باشد.

phoca_thumb_l_abshar-e shooy-910206 3

خصوصیات آبشار

این آبشار که به قولی زیباترین آبشار ایران محسوب می شود؛ آبشاری زیبا ودلنشین است که از غاری بیرون می آید و از گردنه ای بلند به پایین سرازیر می شود.

یکی از  ویژگی های این آبشار این است که تا چند صدمتری آبشار هیچ نشان و خبری از او نیست، بعد از عبور از یک پیچ در منطقه کوهستانی با شیب های تند به یکباره آبشار فوق العاده زیبا و با شکوه دربرابرتان ظاهر می شود.

پوشش گیاهی اطراف این آبشار، تشکیل شده از درختانی مانند بید، انجیر، مو، زبان‌گنجشگ، افرا، کیکم و بلوط است. در زیر آبشار و بر روی دیواره‌های آن گیاه سیاه‌وشان و سایر گیاهان آب‌دوست روییده ‌است. در نزدیکی این آبشار، آبشار بزرگ دیگری وجود دارد که گاه از آن به آبشار دوم شوی یاد می‌شود.

بهترین زمان بازدید، اسفند و فروردین و اوایل اردیبهشت ماه می‌باشد. مخصوصاً فروردین که بیش‌ترین آب را در وسیع‌ترین و بلندترین ارتفاع دارد.

 

ایرادات توریستی

1- سرویس بهداشتی در منطقه وجود ندارد. باید غیر از آب اشامیدنی، مقداری آب هم برداشت تا موقع نیاز با مشکل مواجه نشوید.

2- از ایستگاه تله زنگ به سمت شوی، رستوران یا فروشگاهی برای خرید مایحتاج وجود ندارد. حتماً به اندازه‌ی مصرف مدت اسکان در منطقه، غذا، تنقلات، باطری برای چراغ پیشانی و … همراه ببرید و حتی یک وعده غذای رزرو توصیه می‌شود.

3- از ایستگاه تله زنگ به سمت شوی، آنتن دهی وجود ندارد. البته اوایل مسیر، آنتن دهی کمی وجود دارد، ولی نمی‌شود روی آن حساب کرد. بنابراین لازم است اعضای گروه با هم و هماهنگ حرکت کنند.

4- اگر از قطار محلی درود استفاده کنید می بایستی بدانید این قطار توقف های زیادی در طول مسیر دارد بطوریکه اگر کسی در طول راه آهن هر کجای آن ایستاده باشد برای سوار کردن یا پیاده کردن توقف می کند !

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *