پل طبیعت بی فرهنگ ترین پل ایران


کد خبر : 17248 | زمان مخابره : 94/02/9 - 5:32 بعد از ظهر | بدون نظر

modarres
قالیباف شهردار تهران از زمان تصدی صندلی ریاست شهرداری تهران کوشیده است با طرح های عجیب و البته خیلی گران خود پله های ترقی به سمت های بالای حکومتی را طی کند که البته در این سفر موفق نشد و نتوانست بعد از احمدی نژاد ( شهردار سابق تهران ) بر صندلی ریاست جمهوری تکیه بزند.

به گزارش ایبفون قالیباف که در قضیه دو طبقه کردن بزرگراه صدر سر و صدای زیادی را به پا کرده بود ، ابنبار با ساخت سازه آهنی بر روی اتوبان صدر طرح زشتی را نیز به زیباترین بزرگراه شهری ایران اضافه کرد.

پل طبیعت که مقدمات پروژه آن در سال 1388 شروع شده بود در ایران به افتتاح رسیده است. پلی که بر خلاف پل خواجو نه تنها به زیبایی طبیعت و چشم انداز آن اضافه نکرده است بلکه به طور بسیار زشتی مثل یک بیابان آهنی در وسط درختان دیده می شود و ترکیب پل خواجو و رود زاینده رود تصویر کاملا ماندگار و مزین به فرهنگ ناب ایرانی و اسلامی را در ذهن ثبت می کند و در مقابل ترکیب پل طبیعت و طبیعت سبز بزرگراه مدرس همچون شمشیری بر وسط طبیعت می باشد.

البته بحثی نیز در خصوص طراح و سازنده این پل وجود دارد و نشان می دهد بنیان این پل بر اساس طرح سرقتی می باشد.

محمود اسدی کارشناس کنسولی وزارت امور خارجه ضمن رد طراحی این سازه توسط خانم لیلا عراقیان می گوید :

” این سازه به هیچ عنوان طرح خانمی که برایشان تبلیغات می شود نیست !این پروژه سال ۱۳۸۵ از سوی این جانب به نام پل و رستوران ارتفاع به شهرداری تهران ارائه شد و به جهت منحصر بفرد بودن آن به سازمان مشارکت شهرداری در خیابان گلگشت افریقا معرفی شد ! پس از جلسات مستمر و تهیه نقشه های اولیه و دفترچه توجیهی توسط گروه مهندسی من بنام “سازه های ماندگار” با گروه مهندسین فنی آن سازمان و رفع نقایص و بهینه سازی، سارپزمان مشارکت شهرداری موافقت کلی خود را به اینجانب ارائه داده و به سبب طرح بی نظیر طی دفترچه ای ۲۵ نقطه دیگر بر فراز اتوبان های تهران عکس هوائی، میدانی و توجیهی نیز ارائه دادند تا در آن نقاط نیز بتوانم طراجی کنم !پس از مراجعه نماینده آن سازمان به شهرداری عباس آباد در ۱۳۸۶ شهرداری مانع تراشی می کرد و ایرادات تراقپکی را عنوان می کردند که تا سال ۱۳۸۷ بطول انجامیده تااینکه برابر حگم ماموریتی ناگزیر از سفر به کشور اردن شده و به سبب همسایگی آن با اسزائیل نمی توانستم ظرف ۴ سال به کشور بازگردم . تا اینکه سال ۱۳۹۱ که بازگشتم مواجه با اجرای بدون اجازه این سازه با نام جعلی ” پل طبیعت ” شدم . تلاش کردم تا از طریق تماس با عوامل شهرداری به حقوق خود دست یابم اما آنها با مطرح کردن این خانم بعنوان مبتکر و خلاق قضیه را در دست انداز انداختند .در حال حاضر موضوع را از طریق مراجع حقوقی کشور در حال پیگیری هستم.مدارک مستدل موجود است و پرونده نیز در سازمان مذکور و نزد اینجانب قابل دسترسی است. “

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *